Woher soll das Brot für heute kommen

“Woher soll das Brot für heute kommen
Wenn ich keine arbeit finden kann”

Beklijvend ,aandoenlijk, onthutsend zo klonk dit lied in de rechtszaal.
Het was de afsluiting van één van de zeven klankbeelden uit de voorstelling Just=.
Een meisjeskoor opende met de “Kinderhymne” van Brecht en Eisler, dat onofficiële Duitse volkslied.
Het sneed ons, publiek door de ziel. 

Zoals de liederen uit Salomon ons door de ziel sneden.
Zoals de twee rappers in hun Guantanamo oranje pakken ons met hun woede in het hart raakten.
Zoals…….

En tot slot, aan het einde van de avond kwam de rechter zelf aan het woord.
Helemaal aan het einde van het festival, aan het einde van Just=, na al die voorstellingen, na al die activiteiten, na al die bijeenkomsten nam hij als allerlaatste het woord. 

“Ik buig het hooft en wacht op uw oordeel”.

Ik ben ook maar een mens, lijkt hij te zeggen. Ik doe mijn best, ik probeer, zo goed en zo kwaad mogelijk de wet toe te passen. Ik ben de zure appel waar u als burger in moet bijten. Maar besef: een samenleving zonder rechtspraak en zonder uitvoering van het vonnis is een twijfelachtige samenleving. Dat is geen rechtsstaat meer.
In zo’n samenleving zal “Das Brot von morgen’ nooit meer komen.
Ik vraag u om begrip omdat ook ik ben maar een mens ben.

De afsluiting van het OP.RECHT.MECHELEN.-festival.